Bir türk kızının Şam'da geçen hazin öyküsünü anlatan gerçek bir hikaye..
Şam'da erkeklerin eşlerine nasıl davrandıklarını ve kadının orda hiç bir yerinin olmadığını vurgulayan gerçekler dizilimi..Kitabın sahibesi kitabı ilk anlattığında aklım gitti okumalıyım muhakkak dedim ve dün itibari ile kitap elimdeydi uyku öncesi zorla ilk 100 sayfayı okudum ama nassı bi okuma resmen kendimle savaşıyorum çünkü kitap bende o büyüyü uyandırmamıştı..severim yaşanmış olayları dinlemeyi ama okumayı sevmezmişim,,çünkü çok fazla dedim dedi dedim dedi'ler vardı..dinlerken ok ama okurken boğuldum resmen..bir de çok fazla detay var..birinin neler yaşadığını öğrenicek olmak merak uyandırsada anlamsız ayrıntılar gerdi beni..en sonunda dayanamadım atladım 150.sayfaya ama aradaki o 50 sayfa sanki boştu,kitap, sonu belli filmler gibi kaldığı yerden devam eder vaziyetteydi..yazarken o sıkıldığım zamanlar aklıma geldi,,bunaldım:),,kitap,aşk gibi bende..elime aldığımda heycanlanmam lazım,,başladığımda dünyadan kopmam lazım,,öyle bir içine almalıki beni,, sanki ordaymışım o ana şahit oluyormuşum gibi olmalı..aksi beni tatmin etmiyor..etmedi de..dayanamadım son 2 sayfaya geçtim arada bi kaç paragraf atladım ve kitabı böylelikle bitirdim..bende bittim..sevmedim sevemedim..
Murathan Mungan..Şairin Romanı..
Ayşe Arman..bayılırım hatuna..dediği herşey önemlidir benim için..hiç abartı gelmez yazdıkları..sınırsız..herkesin iç sesi gibi..bi de pucca..anlattıkları hep aa bende de şöle olmuştu aaa bende bunu yaşadım dememi sağlayan gözümü açan herkesin başına gelen ve herkesin bi şekilde aynı şeyleri düşündüğü gerçeğini ortaya çıkartan iki iç ses!işte Şairin Romanı'yla tam olarak köşesinde tanıştım o günden beri de istedim ama maalesef elim bi kitaba o kadar para vermeye gitmedi bekle biraz daha die kendimi bi şekilde hep durdurdum..en sonunda salı günü aldım..kitabı içime sokasım geldi..bi elimde şairin romanı diğer elimde iskender ve erkek dedikoduları..zor bi karar anından sonra önceliği muratçııma verdim ve beklenen gün kasada son buldu..büyük mutluluk büyük heycan anlamsız bi gizem..fakat ben bu aralar leyleği havada gördüğüm için henüz kitaba başlayamadım..her ne kadr dün piruzeye 2 saatimi vermiş olsamda bu kadar beklediğim kitabı heba etmek istemedim..O kitabı,,böyle bir kış günü yağmurun güzel güzel yağdığı,,evinde elinde kahven üstünde battaniyen ve güzel mis gibi kokan çikolatalı kekini yerken izlediğin müthiş bir filmin tadını çıkararak,,hiç bitmesin istediğin huzur dolduğun anlardan biri gibi..kafamda hiç bir karmaşa olmadan tüm huzurumla başlamak niyetindeyim-ki kitabın tadını çıkarabileyim..aşk yaşıyabileyim o kitapla..keyfim olsun,,benide alsın götürsün kendiyle birlikte..umarım o gün yarındır huzur içinde ölmeyi beklediğim gibi huzur içinde,kitabın sayfasını koklayarak başlamak istiyorum..bi de en çok bilmece kısmı merak ediliyo..sahi bulan bilen var mı:)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder